تقدیم به اونایی که اسیر عشقای پوچ شدن

چقدر سخته توي چشاي كسي كه تمام عشقت رو ازت دزديد وجاش يه زخم هميشگي گذاشت زل بزني به جاي اينكه لبريز از كينه و نفرت شي حس كني هنوزم دوسش داري

چقدر سخته دلت بخواد سر تو باز به ديواري تكيه بدي كه يه بر زير آوار غرورش همه وجودت له شده

چقدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزني امّا وقتي ديديش هيچي جز سلام نتوني بهش بگي

چقدر سخته پشتت بهشه دونه هاي اشك گونه هاتو خيس كنه امّا مجبور باشي بخندي تا نفهمه هنوزم دوسش داري

چقدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ ديگري ببيني و هزار بار تو خودت بشكني و اون وقت آروم زير لب بگي

                                  

                        گل من باغچه نو مبارك

نوشته شده توسط یاس در چهارشنبه 1386/09/28 ساعت 9:28 | لینک ثابت |